Αντί  άλλου σχολιασμού επί της απόφασης του δικαστηρίου που έδωσε σήμερα εντολή να μην “υποβαθμιστεί” το τηλεοπτικό σήμα του Mega μέχρι να ληφθεί οριστική απόφαση επί της προσφυγής της ΕΤΙΤΑ ενάντια στη Digea, η εταιρεία με νεότερη ενημέρωσή της, δηλώνει πως κινδυνεύει και το δικό της δάνειο αλλά και η τηλεοπτική αγορά. Επίσης λέει πως δεν θα μπορεί να πληρώσει τη δόση στην ΕΕΤΤ (κράτος) για τη χρήση του ψηφιακού φάσματος. Για να γίνουν κατανοητά τα όσα λέει παρακάτω η  Digea, θα πρέπει να πούμε πως το 2014 της δόθηκαν όλες οι ψηφιακές συχνότητες για 15 χρόνια έναντι 18,3 εκατ.

Μήνυμα παρέμβαση με πολλούς παραλήπτες για την υπόθεση MEGA-Digea από τον υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής Νίκο Παππά. Σε σημείωμά του στην προσωπική του σελίδα στο Facebook θέτει το ζήτημα και της ανυπαρξίας χρηματοδότησης της Τηλέτυπος από τους ιδιοκτήτες του με αποτέλεσμα “να οδηγήσει τους εργαζόμενους σε αδιέξοδο”.

NON PAPER
Η ΝΔ, για μια ακόμη φορά, προσπαθεί και πάλι να δημιουργήσει αναταραχή σε βάρος των πολιτών. Διαρρέει ψευδώς ότι:
– Η κυβέρνηση θα προχωρήσει στη δήθεν «δήμευση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων».
– Ο Πρωθυπουργός θα κάνει διάγγελμα τη Δεύτερα το βράδυ, μετά το Eurogroup.
Η ΝΔ επιμένει να δίνει ψεύτικες “ειδήσεις” σε φιλικά της μέσα ενημέρωσης για να καλέσει στη συνεχεία την κυβέρνηση να τοποθετηθεί επί ανύπαρκτων θεμάτων.
Εκατό η αλεπού, εκατόν ένα το αλεπουδάκι;
 

Υπάρχουν συγκεκριμένοι ισχυροί επιχειρηματικοί και μιντιακοί κύκλοι, που βλέπουν ότι ο Kυριάκος Μητσοτάκης δεν "τραβάει", όσο κι αν τον φτιασιδώνουν οι επικοινωνιολόγοι και τον τεντώνουν οι δημοσκόποι. Δεν το έχει το παιδί, τόσο απλά.Υπάρχουν, λοιπόν, ορισμένοι που "σπρώχνουν με τα χίλια" τον Αδωνι Γεωργιάδη, καθώς τον βλέπουν σαν τον Έλληνα "Τραμπ".Έχει ό,τι χρειάζεται για να απευθυνθεί σε ένα απολίτικο κοινό, που του αρέσουν τα "ευκολοχώνευτα" και τα καουμποϊλίκια.

Γράφει ο Κώστας ΓιαννακίδηςΑν ήμουν στη θέση της Μάγδας Φύσσα, τα βράδια, λίγο πριν αναμετρηθώ με τους εφιάλτες, θα ονειρευόμουν ότι σκοτώνω τον φονιά του γιού μου.Δεν ξέρω πώς ακριβώς θα το έκανα, το όνειρο θα έπαιζε λούπα. Μπορεί να του έβγαζα τα μάτια με τα δάχτυλα ή να χτυπούσα το κεφάλι του σαν χταπόδι στο βράχο. Άλλες φορές, θα έβαζα την κάνη του όπλου μου πάνω στην άθλια κεφαλή του. Το μέταλλο και ο φόβος θα τον πάγωναν ως τα νύχια.  Μετά θα πίεζα τη σκανδάλη, τινάζοντας τα μυαλά του στα παπούτσια μου. Όμως στο τέλος αυτός θα ήταν πάλι εκεί.