Τα τρολ και οι άλλοι

 ** Το δικαίωμα των χρηστών του Twitter στην ανωνυμία, επιλέγοντας ψευδώνυμο αντί για τα πραγματικά τους στοιχεία, είναι ένα ζήτημα που έχει απασχολήσει και θα συνεχίσει να απασχολεί.** Πέραν των όποιων -τεκμηριωμένων- απόψεων έχουν κατατεθεί, η ίδια η φύση και οι κανόνες του μέσου είναι αυτά που ορίζουν τα όρια.** Για παράδειγμα, ένας λογαριασμός με ψευδώνυμο που δημοσιεύει συνταγές ή που αναφέρεται στην καθημερινότητά του συνήθως δεν προβληματίζει τους στρατούς των κομματικών τρολ.** Δεν ισχύει φυσικά το ίδιο αν ο συγκεκριμένος (του παραδείγματος) λογαριασμός παίρνει πολιτική θέση.** Σε αυτήν την περίπτωση θα είναι -για τους αντιπάλους- «πληρωμένος», «κομματικό τρολ», που ουσιαστικά του έχει (ή πρέπει να του) αφαιρεθεί η δυνατότητα αξιόπιστης/ανιδιοτελούς έκφρασης των απόψεών του με κάθε διαδικτυακό τρόπο.** Το ελληνικό Twitter έχει γεμίσει από τέτοιες στρατιές – έχουμε αναφερθεί και στα προηγούμενα φύλλα.** Θυμίζουμε μονάχα την περίπτωση του χρήστη «galaxyarchis», ο οποίος μάλιστα βεβηλώθηκε μετά θάνατον ακόμα και από αρχηγό κόμματος της αντιπολίτευσης.** Πρόσφατα εντοπίστηκε ακόμα ένα παράδειγμα, με την προσπάθεια διαπόμπευσης χρήστη να παίρνει τη μορφή παραβίασης των προσωπικών δεδομένων και προσωπικής (διαδικτυακής) εξόντωσης.** Ανεξάρτητα αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με τη διαδικτυακή δράση των χρηστών που έχουν επιλέξει το δικαίωμα στην ανωνυμία -εφόσον δεν τελούνται αξιόποινες πράξεις-, στο σύνολό τους παραμένουν στο πλαίσιο που το ίδιο το μέσο έχει ορίσει.