Παροιμίες για τον θάνατο

Ακόμα δεν απέθανε κι άναψαν τα κεριά του. [Ελληνική]Αν ο θάνατος είναι φοβερός δε φταίει ο θάνατος, αλλά εμείς. [Ελληνική]Αυτός που βαδίζει στο θάνατο τραγουδώντας, βαδίζει προς τη ζωή. [Ελληνική]Αφορμή κι θάνατος. [Ελληνική]Βλέπει τα ραδίκια ανάποδα. [Ελληνική]Είναι με το ’να πόδι στον τάφο (λάκκο). [Ελληνική]Έκανες την πάσα …κάσα… [Ελληνική]Και τα ορφανά παντρεύονται κι οι χήρες κονομιούνται. [Ελληνική]Και τον πιο μεγάλο βασιλιά η γη θα τον εφάει. [Ελληνική]Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε κι οι παντρεμένες. [Ελληνική]Μέσα στου χάρου τις πληγές βότανα δε χωρούνε, ούτε γιατροί γιατρεύουνε ούτε άγιοι βοηθούνε. [Ελληνική]Ο θάνατος για τους μικρούς είναι τέλος, για τους μεγάλους αρχή… [Ελληνική]Ο θάνατος κι ο τάφος δεν κάνουν διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους. [Ελληνική]Ο θάνατος πηγαίνει στους νέους, ενώ στο θάνατο πηγαίνουν οι γέροι. [Ελληνική]Ο θάνατός σου, η ζωή μου. [Ελληνική]Ο παθός είναι γιατρός. [Ελληνική]Ο χάρος χρόνια δεν κοιτά. [Ελληνική]Ό,τι αποκτάς στα σπάργανα στο θάνατο τ’ αφήνεις.(ελάττωμα- χούι) [Ελληνική]Οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους και οι ζωντανοί με τους ζωντανούς. [Ελληνική]Όλοι τρώνε στο γάμο σου και γω στα κόλλυβά σου. [Ελληνική]Όποιου του μέλει να πνιγεί ποτέ του δε χορταίνει… [Ελληνική]Όπου πεθαίνουνε πολλοί, θάνατο μη φοβάσαι… [Ελληνική]Όταν γεράσει ο άνθρωπος δεν τον εσυμπαθούνε, το θάνατο παρακαλούν να τον ξεφορτωθούνε. [Ελληνική]Πέθανε να σ’ αγαπώ και ζήσε να μη σε θέλω… [Ελληνική]Πέθανε στην ψάθα. [Ελληνική]Πήγε στον άγιο Πέτρο… [Ελληνική]Ποτέ δε βρίσκουμε το χάρο φταίχτη. [Ελληνική]Σαν πεθάνω εγώ, φούρνος μην καπνίσει. [Ελληνική]Στου χάρου τις λαβωματιές βοτάνια δε χωρούνε, ούτε γιατροί που σώνουνε ούτε άγιοι που βλογούνε… [Ελληνική]Το ζωντανό αγάπαγε και τα μνημόσυνα άστα…(Έργα κι όχι λόγια…) [Ελληνική]Τον έχουν ξεγράψει… [Ελληνική]Φτιάχνει λαήνια. [Ελληνική]Περισσότερες παροιμίες εδώ.