Φράσεις της καθημερινότητας στα αρχαία ελληνικά

Πολλές φράσεις που τις λέμε και σήμερα... αλλά στ’ αρχαία  ελληνικά...Αισχύλος-Επτά επί θήβας: «τριχός ορθίας πλόκαμος ίσταται» = μου σηκώθηκε η τρίχα Αριστοφάνης: «άπτεσται ξύλου» = χτύπα ξύλο Πλάτων-Πολιτεία: «τρέχουν…τα ώτα επί των ώμων έχοντες» = φεύγουν με κατεβασμένα τα αυτιά Αθήναιος: «ώστε υπτίους υπό του γέλωτος καταπεσείν» = έπεσαν κάτω από τα γέλια Πολύβιος: «εαυτούς εξεθεάτρισαν» = έγιναν θέατρο Διογένης: «αποσκότισόν με» = μη με σκοτίζεις Πλάτων-Συμπόσιον: «τέμνοντες ώσπερ ταις θριξίν» = στην τρίχα Λουκιανός: «ουδ όσον κνήσασθαι το ούς σχολήν άγω» = δεν προλαβαίνω ούτε να ξύσω το αυτί μου«άγει σε και φέρει της ρινός έλκων» = σε σέρνει από τη μύτηΛεξικό Σουϊδα:«γάλα ορνίθων» = του πουλιού το γάλα «τριχολογείν και τρίχας αναλέγεσθαι» = ασχολούμαι με τρίχες «πέμπειν ες κόρακαν» = στέλνω στο κόρακα «ενόδιον συνάντημα» = κακό συναπάντημα «είπε προς νεανία ουδέ γρύ» = δεν είπε γρύ «πολλά λαλείς» = πολλά λες «διαρραγείης» = σιωπή! «όλοιο» = να χαθείς «εις κεφαλή σοι» = στα μούτρα σου «μώκος» = μώκο «ώ μωρέ!» = μωρέ! «μάψ» = ο μάπας «λέχριος – ο λέχρις άβατον λέχος» = ο λεχρίτης «κάθαρμα» = το απορριπτόμενον από τον καθαρμό «βλιτομάμμας» = ο μαμόθρεφτος Αριστοφάνης: «ίδιον εραστών τά των ερωμένων ονόματα γράφειν έν τοις τοίχοις και εν τοις δέντροις»=οι εραστές γράφουν τα ονόματα των ερωμένων στους τοίχους και τα δέντρα «εκεκράγεσαν τους πρέσβεις εν τη αγορά» = έκραζαν τους πρέσβεις στην αγοράδιάφορες άλλες φράσεις από το βιβλίο διδασκαλίας της κ.Αννας Τζιροπούλου-Ευσταθίου, μαθημάτων Ελληνικής Αγωγής Α’ κύκλος σπουδών σελ. 37-38: «αποτυμπανίζει» = κάνει τύμπανο στο ξύλο «φοράδην επί τεττάρων» = τον πάνε τέσσερις «άνθρακες ο θησαυρός ημίν» = άνθρακας ο θησαυρός «εν μοι πέσοι μέγας ουρανός» = να πέσει ο ουρανός να με πλακώσει «γέλω έκθανον» = πέθαναν από τα γέλια «χάσκαξ» = χάχας «ωόν τίλλεις» = πάρ’ το αυγό και κούρευτο «αεί τα πέρυσι βελτίω» = κάθε πέρσυ και καλύτερα «τα συμφέροντα και τα καλά» = τα καλά και συμφέροντα «αυτού γάρ Ρόδος και πήδημα» = ιδού η Ρόδος,ιδού και το πήδημα  «Πύρ γυνή και θάλασσα» = πύρ γυνή και θάλασσαπηγήΠερισσότερα φιλολογικά θέματα εδώ.