Τσικνοσαββατιάτικα μεζεδάκια

Προχτές ήταν η Τσικνοπέμπτη, χτες η Τσικνοπαρασκευή (και το ρίξαμε έξω στο ιστολόγιο μελετώντας την επιρροή του Κωστή Παλαμά στην ελληνική ποίηση), σήμερα Τσικνοσάββατο -και βρήκαμε τίτλο για τα μεζεδάκια μας πλάθοντας ταυτόχρονα μια λέξη, μήπως και φτάσουμε τα 5 εκατομμύρια και μας σβήσει το χρέος ο Σόιμπλε.* Και ξεκινάμε. Είναι γνωστό πως ο Ευκλείδης Τσακαλώτος κάνει λάθη στα ελληνικά, αλλά τούτο εδώ, από ρεπορτάζ του Χάφιποστ για συνέντευξή του μάλλον στον δημοσιογράφο θα το χρεώσω, αφού δεν παρατίθενται λόγια του υπουργού εντός εισαγωγικών:Ειδικότερα, ο κ. Τσακαλώτος εξήγησε ότι η Αθήνα επιδιώκει να επιτυγχανθεί πολιτική λύση σε όλο το πακέτο στη συνεδρίαση του Eurogroup στις 20 Φεβρουαρίου υπογραμμίζοντας ότι τόσο ο κ. Μοσκοβισί όσο και ο κ. Ντάισελμπλουμ, έντιμα προσπαθούν να συμβάλλουν ώστε αυτή να βρεθεί.Επιτυγχάνω βέβαια, όχι όμως «να επιτυγχανθεί», αλλά να επιτευχθεί. Κερασάκι το διπλό λ στο «να συμβάλουν» που εγώ θα το έβαζα με ένα, παρόλο που στέκει και ως διαρκές. Προσπαθούν να βοηθήσουν, πιο στρωτό είναι από το «προσπαθούν να βοηθούν.* Τυποποιημένο καρτελάκι του σωματείου ταξί που είδε και φωτογράφισε (όχι πολύ καλά) φίλος σε ταξί της Θεσσαλονίκης.Το ταξί δεν διαθέτει μηχανισμό πληρωμής καρτών (POS), ήγουν στα αγγλικά does not have a carol payment mechanism (POS).Το μπέρδεμα του ol με το d είναι κλασικό -τον παλιό καιρό που υπήρχαν διευθύνσεις ηλεταχυδρομείου της hol.gr ήταν συνηθισμένο λάθος να γράφονται hd.gr. Εδώ έχουμε το αντίστροφο.Σε κανένα δεκαήμερο που θα είμαι Θεσσαλονίκη για τρεις μέρες, θα αποφύγω να πληρώσω το ταξί με κάλαντα.* Eπανάσταση στη ζωολογία φέρνει το CNN.gr, σε άρθρο του για την εξαφάνιση ενός πιγκουίνου από τον ζωολογικό κήπο του Μανχάιμ (ή Μάνχαϊμ όπως γερμανοπρεπώς το μεταγράφει ο συντάκτης).Διαβάζουμε λοιπόν ότι: Η μυστηριώδης εξαφάνιση ενός πιγκουίνου από το ζωολογικό κήπο της πόλης Μανχάιμ στην Γερμανία έχει κινητοποιήσει την τοπική αστυνομία η οποία θεωρεί ότι το συμπαθές θηλαστικό έχει κλαπεί.Σχολιάζει φίλος: το μόνο θηλαστικό είναι ο συντάκτης του άρθρου, αλλά συμπαθής δεν είναι.Δεν παίρνω θέση, αλλά ο πιγκουίνος είναι πουλί, πτηνό αν προτιμάτε. Πουλί που δεν πετάει, χωρίς φτερά ίσως, χωρίς αγάπη και χαρά, αλλά πουλί.* Πάλι από το Cnn.gr, ένα μαργαριτάρι που ψάρεψε ο φίλςο Δαεμάνος στη Λεξιλογία, σε άρθρο για τον κινηματογράφο: Τέλος η σκηνοθεσία για τον φινλανδό μάστορα της μεγαλγολίας Άκι Καουρισμάκι.Αναρωτιέμαι τι να είναι η μεγαλγολία. Ο Δαεμάνος εικάζει ότι είναι πάθηση που συνοδεύεται από μέγα άλγος, πόνον βαρύ κι αβάσταχτο.* Εσείς κι εγώ όταν γράφουμε δεν χάλασε κι ο κόσμος αν κάνουμε κανένα ορθογραφικό λάθος. Όταν το λάθος γίνεται από δημόσια υπηρεσία ή μεγάλον οργανισμό, το πράγμα διαφέρει. Έχουμε την απαίτηση, θέλω να πω, να είναι πιο επιμελείς.Τη φωτογραφία τη στέλνει φίλος. Δεν είναι καλά τραβηγμένη αλλά δείχνει την πίσω όψη ενός λαχνού από το Ξυστό ή το Σκρατς ή όπως αλλιώς λέγεται. Ανάμεσα στις οδηγίες προς τους διαγωνιζόμενους, και η εξής:Για να εξακριβώσετε να κερδίσατε, ακολουθείστε τις οδηγίες.Συχνό βέβαια το λάθος αλλ’ αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να σχολιάζεται. Οι προστακτικές γράφονται με ήτα, -ήστε, ακολουθήστε, ρωτήστε, ζητήστε, διότι προέρχονται από το «-ήσατε» της αρχαίας. Τύπος «ακολουθείστε» μπορεί να είναι μόνο οριστική της μέσης φωνής -οι δυο τύποι σε φτιαχτές προτάσεις θα μπορούσαν να συνυπάρξουν, π.χ. «Αν νομίζετε ότι παρακολουθείστε [=σας παρακολουθούν], παρακολουθήστε την κίνηση γύρω σας».* Έγινε πολύ γέλιο στα κοινωνικά μέσα με τη φωτογραφία αυτή από την κοπητηπίτα του Άδωνη -προφανώς ο υπάλληλος του ξενοδοχείου σκέφτηκε ότι αφού θέλει τόσο πολύ τα σίγμα στη γενική ο πελάτης, ας βάλουμε κι άλλο ένα, το πολύ ποτέ δεν έβλαψε.Όπως έγραψε και κάποιος στο Φέισμπουκ, «έρχονται κι οι Λιθουανοί και μας κόβουν τις πίτες».Ένα άλλο αστείο είναι ότι ο Άδωνης (που έκοψε πίτα με το όνομά του επάνω, λες και είναι εντεκάχρονος που κόβει τούρτα γενεθλίων) έγραψε στο Τουίτερ ότι ευχαριστεί τους 4.000 Νεοδημοκράτες που προσήλθαν. Έλα όμως που κάποιοι πήγαν στον ιστότοπο του ξενοδοχείου και είδαν ότι η συγκεκριμένη αίθουσα χωράει 60 με 400 άτομα (ανάλογα τη διαρρύθμιση). Προφανώς οι υπόλοιποι 3600 θα έστειλαν εσεμές..* Κάτι έγραψα στην εισαγωγή για την ανάγκη να φτιάξουμε καινούργιες λέξεις ώστε να φτάσουμε τα 5 εκατομμύρια και να μας χαρίσουν οι δανειστές το χρέος.Στην Καρδίτσα οι ιθύνοντες έχουν ενστερνιστεί αυτή την εθνική ανάγκη, κι έτσι πρόσφατα τοπικός ιστότοπος δημιούργησε το ρήμα «απτοώ», σε τοπικό ρεπορτάζ, όπου και ο τίτλος: Απτόησαν τα Ρίχτερ οι Καρδιτσιώτες και γονάτισαν τις ψησταριές.Δυστυχώς όμως, κάποιος το διόρθωσε σε «δεν πτοήθηκαν από τα Ρίχτερ» κι έτσι δεν θα μετρήσει ο Σόιμπλε τη λέξη για τον στόχο των 5 εκατομμυρίων.Πλάκα κάνω, βέβαια. Καλά έκαναν και το διόρθωσαν και μπράβο τους -εδώ ιστότοποι με βαριά ονόματα και αφήνουν τις ελληνικούρες τους να σέρνονται, είναι παρήγορο να βλέπεις διορθώσεις. Δεν πτοήθηκαν, σωστά το έβαλαν ή, αν θέλετε σε κατάφαση, αψήφησαν τα Ρίχτερ. Τις ψησταριές πάντως τις γονάτισαν.* Σε ένα άθλιο άρθρο του, ο Στέφανος Κασιμάτης της Καθημερινής υποστηρίζει ότι η Βουλή δεν πρέπει να τιμήσει τον Νίκο Μπελογιάννη, όπως προγραμματίζεται, διότι ο Μπελογιάννης έχει καταδικαστεί για κατασκοπία. Γράφει, συγκεκριμένα:Ωστόσο, ο Μπελογιάννης καταδικάστηκε για κατασκοπεία εις βάρος της πατρίδας του και εξ όσων γνωρίζω δεν έχει υπάρξει ποτέ αναθεώρηση της δίκης. Μπορεί, λοιπόν, η θανατική ποινή που του επιβλήθηκε τότε να ήταν σκληρή και, ενδεχομένως, άδικη· όμως η καταδίκη του ήταν δίκαια και εξακολουθεί να ισχύει. Δεν είναι παράλογο η Βουλή να τιμά έναν καταδικασθέντα για κατασκοπεία εις βάρος της χώρας του;Κατά σύμπτωση, το ίδιο ακριβώς επιχείρημα, σχεδόν με τα ίδια λόγια, χρησιμοποίησε και ο υπαρχηγός της ναζιστικής συμμορίας, ο υπόδικος Χρήστος Παππάς -δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που τα ακριβά Μονμπλάν του φιλελευθερισμού συμπορεύονται με τους ναζιστές.Ο φίλος μου ο Στρατής Μπουρνάζος, υπογράφοντας ως Ευθύμιος Εθνικοφρονίδης (παλιό κόλπο από την εποχή του Ροΐδη) επισήμανε ότι όχι μόνο του Μπελογιάννη η καταδίκη εξακολουθεί να ισχυει, αλλά και του Σωκράτη. Και έτσι είναι, αλλά ο φίλος Στρατής πήγε λίγο μακριά.Και εξηγούμαι. Το 1935 εκδηλώθηκε στρατιωτικό κίνημα κατά της εκλεγμένης κυβέρνησης Τσαλδάρη. Το κίνημα απέτυχε, ο δε Ελευθέριος Βενιζέλος, που θεωρείται ότι το είχε ενθαρρύνει, εγκατέλειψε τη χώρα και κατέφυγε στο Παρισι όπου πέθανε τον επόμενο χρόνο. Στη δίκη που έγινε, ο Βενιζέλος καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο, ως προδότης της πατρίδας. Η δικη αυτή, «εξ όσων γνωρίζω» που λέει και ο Κασιμάτης, δεν έχει ποτέ αναθεωρηθεί. Οπότε; Πώς τιμάται ένας «καταδικασμένος σε θάνατο για εσχάτη προδοσία»;Μην το πείτε στον Κασιμάτη γιατί τον έχω ικανό να αρχίσει να αποκαθηλώνει όλες τις πινακίδες που φέρουν το όνομα του Ελευθερίου Βενιζέλου -και επειδή οδός ή λεωφόρος Ελευθερίου Βενιζέλου υπάρχει στις περισσότερες πόλεις της Ελλάδας, δεν θα ξεμπερδέψει εύκολα.* Να σημειώσουμε πάντως και ένα γλωσσικό φάουλ που υπάρχει στην κασιματιά. Λέει «η καταδίκη του ήταν δίκαια». Δεν είναι έτσι το θηλυκό του «δίκαιος». Δίκαιη δίκη, δίκαιη τιμωρία κτλ. Στην καθαρεύουσα ήταν «δικαία» (με τον τόνο στην παραλήγουσα) όχι όμως «δίκαια».* Χτες όμως είχαμε και συζήτηση στη Βουλή με ερώτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη προς τον πρωθυπουργό για τα Εξάρχεια. Ομολογώ πως είχα δουλειά κι έτσι πρόλαβα ν’ ακούσω μόνο την δευτερολογία του Κούλη, τα προηγούμενα και τα επόμενα τα έχασα -οπότε, μοιραία, όσα ψάρεψα βαραίνουν, μονομερώς, τον Κ. Μητσοτάκη.Ο Μέφρυ είχε κέφια χτες, πάντως. Διότι ο Κ. Μητσοτάκης απευθυνόμενος προς τον πρωθυπουργό είπε:Όταν ξεφεύγετε από το γραπτό κείμενο κύριε Τσίπρα υποπέπτετε σε σφάλματα.Όμως, ή πέφτετε από το πέφτω, ή υποπίπτετε από το υποπίπτω. Το «υποπέφτω» είναι τραγέλαφος, όσο για το κούλικο «υποπέπτω» είναι υπερδιορθωμένος τραγέλαφος.Πράματι (σικ) δεν πρέπει να ξεφεύγει κανείς από το γραπτό κείμενο. Α ρε Μέφρι αμείλικτε!Στη συνέχεια ο Κ. Μ. είπε κι άλλο ένα πολύ ωραίο: Γιατί δεν υπογράψατε το μεσοπρόθεσμο άμα τη έναρξης εφαρμογής…Καλά λέω εγώ ότι αυτό το άμα πρεπει να αποφεύγεται -σου λέει ο αλλος «άμα τη συμπληρώσει» -κι άμα δεν τη συμπληρώσει τι γίνεται δηλαδή;Ο Κούλης είπε κι ένα «διαρρέετε παντού ότι θέλετε να φύγει το ΔΝΤ» -αυτό δεν το αποδοκιμάζω, απλώς το επισημαίνω.Από το λίγο που άκουσα τη δευτερολογία του Τσίπρα πρόσεξα ένα «οι συνήθως ύποπτοι». Το… σύνηθες είναι «οι συνήθεις ύποπτοι» (που πρέπει να καθιερώθηκε ως έκφραση από την ταινία Καζαμπλάνκα) αλλά το «συνήθως ύποπτοι» στέκει γραμματικά.* Και κλείνω με ένα δείγμα μαχόμενης δημοσιογραφίας, με το πρωτοσέλιδο που βλέπετε αριστερά.Χρυσές λίρες στις σήραγγες των Τεμπών. Οργιάζουν οι φήμες. Τι αναφέρει η πρώην βουλευτής Ηρώ Διώτη, λέει ο πηχυαίος τίτλος.Η (δυστυχώς) πρώην βουλευτίνα είχε γράψει λίγες μέρες νωρίτερα στον τοίχο της στο Φέισμπουκ ότι σε ένα καφενείο όπου βρισκόταν με παρέα, κάποιος διηγήθηκε ότι στις σήραγγες των Τεμπών οι εργάτες είχαν βρει χρυσές λίρες που τις είχαν θάψει οι αντάρτες στην Κατοχή, και δεν είπαν τίποτα στον εργολάβο αλλά τις μοιράστηκαν μεταξύ τους.Και στη συνέχεια σχολίασε: Ένας νέος αστικός μύθος γεννήθηκε στην πόλη μας.Και αυτό έγινε πρωτοσέλιδο σε καθημερινή εφημερίδα! Ασφαλώς αξίζει κάποιο δημοσιογραφικό βραβείο -όχι όμως το βραβείο Τσαπατσούλιτζερ, αυτό είναι καπαρωμένο για άλλον τομέα δημοσιογραφικής αριστείας. Στην προκειμένη περίπτωση μάλλον ταιριάζει το βραβείο Παραπούλιτζερ -διότι καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια.Καλό τσικνοσαββατοκύριακο!      from Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία