Καλή χρονιά, με υγεία και αγάπη!

Φέτος είναι η όγδοη πρωτοχρονιά του ιστολογίου και επειδή είμαι άνθρωπος συντηρητικός αποφάσισα να συνεχίσω να τηρώ μια παράδοση που έχει καθιερώσει το ιστολόγιο. Έτσι, όπως κάναμε και προηγούμενες πρωτοχρονιές (παράδειγμα πέρυσι ή πρόπερσι ή αντιπρόπερσι), το θέμα του σημερινού πρωτοχρονιάτικου άρθρου είναι πέντε πρωτοχρονιάτικες γελοιογραφίες από περασμένες χρονιές, από την αντίστοιχη χρονιά προηγούμενων δεκαετιών, δηλαδή από χρονιές που πιάνουν τον ίδιο λήγοντα, σε 7 -και συγκεκριμένα από το 1967, το 1977, το 1987, το 1997 και το 2007.Ξεκινάμε από την Πρωτοχρονιά του 1967 -η κυβέρνηση των αποστατών έχει καταρρεύσει μετά την άρση της εμπιστοσύνης της ΕΡΕ και έχει σχηματιστεί υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τον τραπεζίτη Ιωάννη Παρασκευόπουλο με σκοπό τη διενέργεια εκλογών ώστε να λυθεί το πολιτικό αδιέξοδο που ταλάνιζε τη χώρα μετά την ιουλιανή εκτροπή -αργότερα οι εκλογές προσδιορίστηκαν για τις 28 Μαΐου, αλλ’ όπως ξέρουμε δεν έγιναν ποτέ αφού μεσολάβησε το απριλιανό πραξικόπημα των συνταγματαρχών που πρόλαβε το παλατιανό πραξικόπημα των στρατηγών. Κρίνοντας εκ των υστέρων, η γελοιογραφία του Φωκίωνα Δημητριάδη που δημοσιευτηκε στα Νέα φαίνεται τάχα προφητική; Η Βία και η Νοθεία, που καθόρισαν το εκλογικό αποτέλεσμα των εκλογών του 1961, ετοιμάζονται να αναλάβουν δράση. Δεν είναι δα και πρωτάρες.Και πράγματι, έτσι έγινε.H πρωτοχρονιάτικη γελοιογραφία του 1977, που τη βλέπουμε πάνω δεξιά (του Κ. Μητρόπουλου από τα Νέα ή από το Βήμα) είναι από εκείνες τις τυπικές, άχρονες πρωτοχρονιάτικες γελοιογραφίες με τον γέρο χρόνο να φεύγει ή να παραδίδει στον καινούργιο, που θα μπορούσαν να αφορούν πολλές χρονιές -δεν θυμάμαι να υπήρχε π.χ. κάποια απεργία λεωφορείων που να διαφοροποιεί την πρωτοχρονιά του 1977. Ωστόσο, το «Ακόμα να φύγει!» θα το είπαμε και αρκετοί φέτος, καθώς η δίσεχτη χρονιά θέριζε αγαπημένους από την αρχή ως το τέλος της, και ίσως γι’ αυτό να διάλεξα αυτή τη γελοιογραφία.Η επόμενη γελοιογραφία, η πρωτοχρονιάτικη του 1987, δημοσιεύτηκε στην Πρώτη, μια σχετικά βραχύβια εφημερίδα που αποτέλεσε την προσπάθεια να εκδοθεί μια απογευματινή εφημερίδα που να πρόσκειται στην Αριστερά, και η οποία βοήθησε στη δημιουργία του Συνασπισμού και στήριξε το νέο κόμμα.Βασικός πολιτικός γελοιογράφος της Πρώτης ήταν ο Γιάννης Ιωάννου, ο μεγαλύτερος κατ’ εμέ γελοιογράφος της πρώτης φάσης της μεταπολίτευσης (χοντρικά, της περιόδου 1975-1989) που άλλωστε εξακολουθεί και σήμερα να δίνει εξαιρετικές γελοιογραφίες.Το 1987 έβρισκε το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση αλλά σε όχι πολύ ευχάριστη θέση (είχε ας πούμε ξεσπάσει η κρίση στη συνδικαλιστική του παράταξη). Την απαισιοδοξία αυτή εκφράζει η γελοιογραφία..Όσο για το 1997, διάλεξα να βάλω μια γελοιογραφία που δημοσιεύτηκε στην Αυγή με την υπογραφή του Ανδρέα Πετρουλάκη, ο οποίος επί σειρά ετών διετέλεσε βασικός πολιτικός γελοιογράφος της εφημερίδας -αν και στη συνέχεια μετακινήθηκε προς εφημερίδες του συντηρητικού χώρου.Το 1997 είχαμε κυβέρνηση Κ. Σημίτη, με νωπή μάλιστα την εκλογική νίκη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 1996, ωστόσο οι μέρες των γιορτών σημαδεύτηκαν από ένα τραγικό δυστύχημα, το ναυάγιο του φορτηγού «Δύστος» με πάνω από 20 νεκρούς στα ανοιχτά της Κύμης. Το Δύστος μετέφερε χύδην τσιμέντο από τον Βόλο στη Δραπετσώνα και το ναυάγιο προκλήθηκε από μετατόπιση φορτίου σε συνθήκες θαλασσοταραχής. Η γελοιογραφία καυτηριάζει την ανετοιμότητα της κρατικής μηχανής -ακόμα και η ευχή είναι για λάθος χρονιά.Δυσκολεύτηκα να βρω γελοιογραφία από την πρωτοχρονιά του 2007, πράγμα που φαίνεται παράδοξο. Αλλά για τις παλιές εφημερίδες (των… προηγούμενων αιώνων) υπάρχουν αρχεία σε βιβλιοθήκες και έχω και το προσωπικό μου αρχείο, ενώ για τα σχετικώς πρόσφατα φύλλα (των αρχών της προηγούμενης δεκαετίας, ας πούμε) τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα επειδή αρκετές εφημερίδες έχουν κλειδωμένο το αρχείο τους (ΔΟΛ) ή έχουν κλείσει (Ελευθεροτυπία).Τελικά με βοήθησε το αρχείο του Ριζοσπάστη, που είναι μάλλον το καλύτερο που υπάρχει διαθέσιμο χωρίς περιορισμούς.Η γελοιογραφία που βλέπετε αριστερά δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία τις τελευταίες μέρες του 2006 (και αναδημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη) και έχει την υπογραφή του Στάθη (Σταυρόπουλου) ο οποίος άλλωστε είχε ξεκινήσει τη σταδιοδρομία του από τον Ριζοσπάστη για να συνεχίσει στα Νέα και μετά στην Ελευθεροτυπία (και τώρα στη Real).Απολύσεις μασκαρεμένες σε μεταρρυθμίσεις κι ένας τάρανδος ονόματι Μήτσος σε μια γελοιογραφία που θα μπορούσε να ισχύει και σήμερα, καθώς η (τουλάχιστον) πανευρωπαϊκή επέλαση του κεφαλαίου εναντίον της εργασίας συνεχίζεται αμείωτη.Το 2016 ήταν χρόνος δίσεχτος και, όπως έγραψα κάπου, λες και έβαλε τα δυνατά του για να επαληθεύσει όλες τις προλήψεις που υπάρχουν για τα δίσεχτα χρόνια. Το 2017, που ανέτειλε σήμερα, ίσως θεωρηθεί γούρικο από κάποιους επειδή λήγει στο (τυχερό) 7, αλλά τα γούρια όπως και οι γρουσουζιές δεν μπορεί να ισχύουν για όλους.Πάντως, για να αριθμολογήσω λίγο μια και βρήκα την ευκαιρία, το 2017 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλον διαιρέτη πέρα από το 1 και από τον εαυτό του. Μέσα στον αιώνα μας είχαμε πρώτους αριθμούς ετών το 2003 και το 2011, ενώ ο επόμενος πρώτος είναι το 2027.Μια και η χρονιά είναι πρώτος αριθμός, είθε να κάνουμε μέσα στη χρονιά μερικά ευχάριστα πράγματα για πρώτη φορά.Κατά τα άλλα, το ιστολόγιο εύχεται σε όλες και σε όλους που μας διαβάζουν καλή χρονιά, με υγεία και προκοπή, με αγάπη και αντοχή, με αλληλεγγύη και κουράγιο!   from Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία