Της Αναστασίας Βούλγαρη«Το Πολυτεχνείο», γράφει ο Μίκης Θεοδωράκης,[1] «ήταν μια αστραπή στη μέση της χουντικής νύχτας. Με το εκτυφλωτικό φως του φώτισε, μαστίγωσε, συγκλόνισε τις συνειδήσεις. Η σπίθα του άναψε τη βάτο της εθνικής συνείδησης. Η φωτιά απλώθηκε, γιγαντώθηκε, έγινε πυρκαγιά κι έκαψε τη χούντα». «Η μαζική αντίσταση», συνεχίζει το κείμενο του Μίκη, «γεννήθηκε μέσα στο ίδιο το μέτωπο της ζωής και ειδικά στους φοιτητικούς χώρους.