Του Ηλία Σκυλλάκου    Αθώοι κρίθηκαν την Παρασκευή  στα Τρίκαλα οι 7 δημοσιογράφοι, συνδικαλιστές και αλληλέγγυοι, οι οποίοι εδώ και ένα χρόνο σέρνονταν στα δικαστήρια μετά από μήνυση εργολάβου, διότι υπερασπίστηκαν τις μαχόμενες καθαρίστριες του Νοσοκομείου στον αγώνα για τα δεδουλευμένα τους.Πρόκειται για μια δικαστική απόφαση που δίνει ένα καθαρό στραπάτσο στην εργοδοτική τρομοκρατία, επιβεβαιώνοντας πως την σπίθα της αλληλεγγύης πρέπει να μένει αναμμένη μέχρι το τέλος.Αξίζει να σημειωθεί, ότι η Ένωση Συντακτών Θεσσαλίας Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας είχε κηρύξει για χθες τρίωρη στάση εργα

Οχι απλά συμφωνώ με τον αγαπητό φίλο και σύντροφο Δημήτρη Μπελαντή,αλλά υπερθεματίζω…Να συμπληρώσω απλά πως η κατάντια της Αυγιανής ,εκτός του ότι πλέον δεν διαφέρει κατ’ελάχιστον απο φυλλάδα τύπου Κουρή,έφτασε στον πάτο με το να αναπαράγει ακόμα και τις αθλιότητες του ομοφοβικου φασίστα Νικολόπουλου,που σαν ‘Ζούγκλα’ στοχοποιούσε δημόσιο λειτουργό αποκαλύπτοντας ‘προσωπικά δεδομένα’..Μιά φυλλάδα,που είχαν το θράσος να αποκρύπτουν ακομα και την υπαρξη Off-shore,μια φυλλάδα,που παίρνει απολύτως δυσανάλογες τραπεζικες επιχορηγήσεις,σε σχέση με την κυκλοφορία της,μια φυλλάδα,που οχι απλά στοχο

Ολοκαίνουργιο βιβλίο...made in europe... από τον σκιτσογράφο Μιχάλη Κουντούρη.64 σελίδες με σκίτσα που δημοσιεύτηκαν στην Εφημερίδα των Συντακτών και στη Σχεδία.Σκίτσα που τα γέννησε η προσφυγική κρίση, η ξενοφοβική Ευρώπη, οι κοινωνίες των κλειστών συνόρων και των συρματοπλεγμάτων...Σκίτσα αφιερωμένα στα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα των πολέμων...Την παραγωγή του βιβλίου υπογράφει η CartoonArk (http://ift.tt/2fu4yev)και τον σχεδιασμό του ο γνωστός art Σπύρος Πολυκανδριώτης .Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει το Σάββατο, 26 Νοεμβρίου, στις 7 το απόγευμα, στο..

Γράφει η Ελενα ΑκρίταΝομίζω πως η μόνη κοινή εμπειρία που έχω με τον Θανάση Πλεύρη είναι ο σταφυλόκοκκος. Πριν κάποια χρόνια, όταν έκανα την εκπομπή ‘Φώτα Πορείας’, το θανάσιμο αυτό μικρόβιο με χτύπησε μετά την συνέντευξή του Ιάκωβου Καμπανέλλη και πριν την συνέντευξη της Μαρίας Ρεζάν. Από το ‘πριν’ στο ‘μετά’ μεσολάβησε ο μήνας και βάλε του μαρτυρίου: Διασωληνωμένη στα νοσοκομεία, έδινα τη ‘μάχη για τη ζωή’ μου – για να καταφύγουμε στο κλισέ.Μόνος κάποιος που το έχει περάσει ξέρει τι σημαίνει. Κι αυτός ο κάποιος δεν το εύχεται ούτε στον χειρότερο εχθρό του.