(...) Τα τελευταία δύο χρόνια αυτό κάνει (και) ο Eυάγγελος Βενιζέλος. Σχολιάζει. Με εύστοχο, δηκτικό, σαρκαστικό, ενίοτε και δραματικό τρόπο. Σχολιάζει και καταγγέλλει. Υστερεί στη σύνθεση. Αν όμως θέλει να δικαιώσει το πολιτικό του εκτόπισμα, οφείλει εκτός από την περιγραφή, να φτάνει και στην ουσία. Από την άλλη, βέβαια, μπορεί και να έχει συμβιβαστεί με τον ρόλο του statesman που είναι και ασφαλής και σχεδόν πάντα δικαιώνεται.Ας είναι. Ο Βενιζέλος είναι μία περίπτωση που αξίζει να παρακολουθήσουμε με ενδιαφέρον στη συνέχεια.