Γράφει ο Γιώργος ΣταματόπουλοςΣτον σταθμό Βικτώρια του ηλεκτρικού, χθες το απόγευμα. Καταπονημένος από τις πρωινές ιατρικές εξετάσεις περιμένω το τρένο ατενίζοντας το κενό - τι άλλο, τέτοιες ώρες; Με πλησιάζει αίφνης χαμογελαστός νεαρός· ευγενική φυσιογνωμία, συμπαθητικός με την πρώτη ματιά. Μου λέει, χωρίς να μασάει τα λόγια του: «Είστε πολύ σκληρός με την κυβέρνηση, αλλά καλά κάνετε».Οικειωμένος με τέτοιες προσεγγίσεις, ερωτώ, κάπως αμήχανα (όπως πάντα): «Γιατί μου το λέτε; Υπονοείτε ότι θα επιθυμούσατε να είμαι λιγότερο σκληρός;». Χαμογελά:..